ŞİİR - Cahit ZARİFOĞLU

Ocak 11, 2010 yazan admin

İnfak konulu bu sayımızda Cahit ZARİFOĞLU merhumun Beyan Yayınları’ndan 1989’da çıkan Şiirler’inden paylaşma odaklı bir seçki yaptık sizin için.

 

 

ACILARIMA DA KARDEŞ OLUR MUSUN

 

Sıcak ilişkiler adına davet alıyorum

 

Biraz kan ve ilik hızlandırıcı olarak

 

 

Kardeşim dedim

 

Acılarıma da kardeş olur musun

 

Baltasını havaya kaldırdı

 

Yükselemezdi daha

 

Söyledim

 

- Haydi acılar haydi az daha

 

Dedim kardeşim

 

Omuz başlarımdaki şu yara

 

Ormanların serin gölgesindeki papatya değil

 

Arif bir bilinçle yürürken oldu

 

Yüce buyrukla

 

Aaah

 

Bu kadınlar kirletmiş

 

Başları kara geceler içinde yolunarak

 

Zindanlar nasıl dayanıyor katran duvarlar

 

Gebe karınların zonkuna

 

                              

 

Kardeşim dedim

 

Sıcak ilişkiler

 

İşte çağrıyla çatlayan damar

 

Gövdede sinir urganları kamçı olarak

 

Bir gözyaşı gibi

 

Sarktı dolandı kalpağrısına leylaklar

 

ANLAŞILMASI GÜÇ BİR İNSANLIK

 

Başlarlar uykuda uyanmaya karşı dağlara bakmaya

 

Şehir canlarına okumuş alınlarına bir kara vurmuş

 

Daha çocukturlar ve anlarlar havanın yumuşamadığını

 

Babaların bayramlarda evin arka odalarına kapanıp

 

İlkin camları açıp

 

Bir dilim ekmeğe baktığını

 

Daha da anlarlar

 

Ailecek gecelere doğru tırmandıklarını zamanı

 

Sanki gün geçtikçe düşünceleri kocamanlaşmakta

 

Anne yine birdenbire şiş ve sağa sola yalpalayarak koşmaktadır

 

Nasıl başlarlar anlamaya:

 

Acaba kalkınca pencereye yaslanan çocuk

 

Hareketi içine kapılır ırmakların

 

Bu elini sımsıkı tutan babadır

 

Hayata tümsekleri sarsmadan geçmesini tenbihler

 

Çocuk bu yumuşak sesin üzerine boylu boyunca uzanır

 

Hafifçe kısılmış sesi

 

Dikkatli ve kaçırmamaya çalışmaktadır

 

Fakat yıllar çoktan uzaklaştı

 

Boş tarlaların susuz ağızları göründü

 

Ve şehir

 

Yeniden arabalar insanlar

 

Kornalar büyük ve kalın

 

Su torbasının içindeki canı ürkütüyor

 

Baba dalgın ama geçişleri anlıyor

 

Ve denebilir ki

 

Orada çarpıntıların arasında

 

Açıp ellerini ışıklı sabahlara

 

Yemek saati ne de

 

Başının üzerine uçaklar asılı

 

Bir Afgan köyü saati

 

Biliyorum hakkımız yok kalplerine

 

Öyle uzaktık hiç ağlamamış seslerinden

 

***

 

Buruşmaz entarisi İstanbul’un entarisi buruşmaz entarisi

 

Maraş’ın seferde

 

Fakat İstanbul ve Maraş

 

Fakat Maraş’ın

 

Her kurban arayışında

 

Fazla davrandım ben

 

Yangına uğradım ben

 

Kara bir moloza uğradım

 

Bazen marsık sanıldım

 

Maraş’ın her kurban arayışında

 

Ve bulup sunuşunda

 

Mutlaka bir işareti vardı

 

Bayram çöreklerini tuzundan yağından anlayışın

 

Sertçe düşmanca gibi tokça kucaklanışın

 

Harbeder gibi sevişin

 

Mesela adil erdem aynı silahla mücehhezdi

 

Üstümüzden aynı katr geçti

 

Mutluluğumuz anlaşılsın yıkıldık

 

Toprağa yayıldık ve büyüdük

 

Çünkü topraktan ancak böyle geçtik