DENEME
VAHYİN KARDEŞLİĞİNE DOĞRU
Selvigül Kandoğmuş ŞAHİN
Baharlar gelir. Muştu yüklü, umut ve aşk yüklü baharlar gelir. Bir damar yürür içten içe... Yürek yangınlarımıza, yalnızlıklarımıza, umutsuzluklarımıza, terkedilmişliklerimize, hız ve haz çağına inat bir damar yürür. Çağlar üstü bir seslenişle, taşlar yarılır, sular boşalır, gümrah baharlarla beraber, pınarlar bentlerini yıkar. Kar suları, yıkayan, arıtan yağmurlarla, çatlamış, kurumuş, çölleşen, donup kalmış topraklara doğru akar. O zaman bir damar yürür yağmurlarla, kanayan yaralarımızı yıkamaya. Kin ve nefret bulutlarını dağıtıp örselenmiş umutlarımıza deva olmaya... Bir damar öylece muhabbet çağlayanı gibi akar da akar...
Kardeşlerim dağ burçlarında, kardeşlerim mermi sağanağında, kardeşlerim mavzer gölgesinde, kardeşlerim zulmün yol kesen karanlığında, muvahhid sancılarına yaslanıp umutla, aşkla duaya çağırır mümin ve kardeş yürekleri...
Kardeşlerim Filistin’de, kardeşlerim Doğu Türkistan’da, kardeşlerim Afganistan’da, esir düşmüş tüm coğrafyalarda, duaya durmuş mümin yürekleri gözler... Onlar direnmenin destanını yazarlar, cennetin davetiyesi muştu olup avuçlarına döküldüğünde, sağlam bir duruşla kavi bir imanla direnir ve beklerler.