ELEŞTİRİ
RESMİ İDEOLOJİNİN EN ZAYIF HALKASI: KÜRT SORUNU
Mustafa AKMAN
makman64@gmail.com
1988-89 yıllarıydı, İstanbul-Ümraniye Bir Mayıs (yeni ismiyle Mustafa Kemal) mahallesinde geçici olarak ikamet etmekteyim. Doğunun … kentinin bir köyünde yaşamakta olan annemle ankesörlü telefon ile konuşuyoruz. Hal hatır soruyoruz. Doğal olarak duygularımızı tarif etmek için, annemin kendisini rahat ifade edeceği Kürtçe ile konuşuyoruz. Dahası onun, çocukluğumda bana öğrettiği dil ile annemle, anamın dili ile gurbet özlemimizi gidermeye çalışıyoruz.
Hal ve vaziyetimize dair konuşuyorken araya santralden bir görevlinin huzurumuzu kaçıran soğuk buyruğu girdi:
–Beyefendi, telefonda Kürtçe konuşuyorsunuz. Kürtçe konuşmak yasaktır. Devam ederseniz telefonunuzu keserim.
–Beyefendi, siz kimsiniz? Ne hakla telefonumu kesiyorsunuz? Aradan çekilir misiniz? Ben annemle nasıl anlaşacağım?
–Beyefendi, onu bunu anlamam Kürtçe konuşmak yasak. Devam ederseniz, telefonunuzu keserim.
–Bunu yapamazsınız. Başka çarem yok. Konuşmaya devam edeceğim. Kesiyorsanız, kesin.
Ve telefon kesildi.