 |
Kur’an’da ‘arınma amaçlı veriş’in kavramsal alanı; zekât, tezekkî, tezkiye, sadaka, infâk, karż-ı hasen, îtâ, it’âm, fekk-i rakabe, tahrîr-i rakabe, birr, ihsân, îsâr, fidye, keffâret, cizye kelimelerinden oluşur. |
Ancak, bunlarla zıt kutupta yer alan vermeme, esirgeme, hayrı engelleme, teşvik etmeme, parayı depolama (cem’, kenz), çoğaltma yarışı (tekâsür), cimrilik (buhl), bencillik (şuhh), saçıp savurma (isrâf, tebzîr), gösteriş (riyâ, betar) ve ribâ gibi kavramlar da bu çerçevede dikkate alınmalıdır. Bunların tahlili, müstakil bir çalışmanın kârı olduğu için, bu yazıda ‘arınma amaçlı veriş’in dindeki önemine temas ederek söz konusu verişi; gerekçesi, muharriki, gayesi ve adabı açısından işlemekle yetineceğiz.