Peygamberimiz’in (sa) sünneti olarak aktarılan ve Tıbb-ı Nebevi olarak bildiğimiz birçok sağlık uygulamasının izlerine İslam öncesi dönemde, Arapların geleneksel tıbbında ve kadim medeniyetlerin tıp uygulamalarında rastlanmaktadır. Bal şerbeti içme, kan aldırma, aşırı kanamalarda yaraların dağlanması, kadınlarda sünnet olma, yaraya tuz basma, öğle uykusu, özellikle kadınlarda diyet yapma, kına kullanma, sürme çekme gibi. Aynı zamanda Peygamber zamanında toplum tarafından uygulanan; bademciğin ellere dolanan bir bezle ezilerek alınması, kanayan yaraların dağlanması gibi Hz. Peygamberin hoş karşılamadığı ancak yasaklamadığı uygulamalar da bulunmaktadır. Hatta peygamberin dağlamayı hoş karşılamamasına rağmen kendisinin de bir savaşta sahabeden birinin durdurulamayan kanaması için dağlama yaptığı da bilinen bir gerçektir(1).